Zwichnięcie stawu skokowego – jakie są przyczyny i metody leczenia?
Zwichnięcie stawu skokowego, nazywane potocznie zwichnięciem kostki, jest to poważny uraz, skutkujący utratą kontaktu powierzchni stawowych w stawie skokowym. Objawy zwichniętej kostki to ból i opuchlizna oraz ustawienie stopy w nienaturalnym położeniu. Zwichnięcie stawu powoduje bardzo wyraźną deformację, obrzęk i silny ból, pacjent nie jest w stanie poruszać stawem skokowym. Kości w zwichniętym stawie są ustawione nieprawidłowo, więc mogą powodować uciski na nerwy i naczynia. Możliwe jest zblednięcie stopy oraz zaburzenia lub osłabienie czucia na stopie.
W przypadku zwichnięcia stawu skokowego konieczne jest możliwie szybkie nastawienie stawu. Bardzo często po nastawieniu stawu niezbędne jest dalsze leczenie operacyjne i rehabilitacja. Zwichnięcia stawu skokowego są dość rzadkimi urazami. Zwichnięciu stawu często towarzyszy uszkodzenie wielotkankowe elementów stawu i uszkodzenie okolicznych struktur (ścięgna, więzadła), może również dojść do uszkodzeń otaczających staw tkanek miękkich.
Przyczyny zwichnięcia stawu skokowego
Zwichnięcie stawu skokowego jest poważnym, na szczęście dość rzadkim urazem, w którym występuje całkowita utrata kontaktu powierzchni stawowych kości skokowej i kości goleni. Podczas urazu dochodzi do wysunięcia się kości skokowej z widełek tworzonych przez kość piszczelową i kość strzałkową, dochodzi do deformacji zaburzającej anatomię i funkcje stawu skokowego. Zwichnięcie stawu najczęściej jest wynikiem uszkodzeń wysokoenergetycznych, takich jak upadek z wysokości, wypadki komunikacyjne, nieudane zeskoki podczas uprawiania sportu, a także podczas niekorzystnego ustawienia stopy na śliskiej powierzchni.
Zwichnięcie stawu skokowego jest często mylone przez pacjentów ze zwichnięciem kostki, które jest urazem znacznie mniej poważnym, bo powierzchnie stawowe nie tracą kontaktu. Urazy można podzielić na urazy tkanek miękkich i urazy kości, a według ciężkości na skręcenia, zwichnięcia, złamania. W większości przypadków, zwichnięcie stawu łączy się ze złamaniami ze złamaniem kości piszczelowej lub strzałkowej. Podczas zwichnięcia stawu dochodzi do ucisku na naczynia tętnicze i nerwy oraz zwiększenie napięcia powłok skórnych, co może prowadzić do martwicy. Konieczna jest szybka interwencja ortopedy.
Leczenie zwichnięcia stawu skokowego
Leczenie urazów najlepiej powierzyć specjalistom z kliniki z ortopedii, rehabilitacji i medycyny sportowej jak Szpital Carolina w Warszawie. W diagnostyce zwichnięcia stawu wykonuje się badania RTG i TK (tomografia komputerowa). W przypadku zwichnięcia zamkniętego wykonuje się nastawienie stawu w płytkiej sedacji lub w znieczuleniu ogólnym. Następnym krokiem, jeśli to konieczne, jest wykonanie zabiegu repozycji otwartej ze stabilizacją złamań za pomocą odpowiednich śrub i płyt. Po leczeniu operacyjnym konieczna jest rehabilitacja, trwająca od 3 do 6 miesięcy. W większości przypadków zwichnięcia stawu skokowego rokowanie jest dość dobre.